🐾 Sienna’s sprankelende temperament
Hoi! Ik ben Sienna — een Appenzeller Sennenhond. Als je mij kent, weet je dat stilzitten niet echt mijn ding is. Mijn poten willen altijd wat doen, mijn neus wil overal aan snuffelen, en mijn hart klopt het snelst als ik samen met mijn mensen op pad mag. In Zwitserland noemen ze dat “quecksilbrig” — levendig als kwikzilver. En eerlijk? Dat klopt helemaal.
🌿 Een karakter vol energie
Vroeger werkten mijn voorouders op boerderijen in de bergen. Daar leerden ze slim, snel en zelfstandig te zijn. Geen luxe mand, geen speeltjes met piepers — gewoon het leven op het erf, tussen koeien en mensen. Daardoor zijn Appenzellers zoals ik alert, trouw en een tikje eigenwijs gebleven.
We zijn echte meutehonden: we hechten ons sterk aan ons gezin. Vooral aan vrouwen en kinderen, want die geven de fijnste knuffels. Als ik blij ben, spring ik al kwispelend omhoog — soms iets té enthousiast, zegt mijn baasje dan met een glimlach.
💡 Slim én gevoelig
Wij Appenzellers begrijpen meer dan mensen denken. Eén blik van mijn baasje en ik weet of ik goed bezig ben of niet. We letten op gezichtsuitdrukkingen, lichaamstaal en stemgeluid. Een harde toon? Daar kunnen we niet goed tegen. Liefdevolle duidelijkheid werkt beter — en dat maakt ons tot loyale, gehoorzame vrienden.
🏔️ Van boerderij tot stadsleven
Hoewel ik tegenwoordig in een huis woon in plaats van op een boerderij, voel ik me pas echt gelukkig als ik iets te doen heb. Rennen, spelen, wandelen, of mee op avontuur: dat is mijn werk. Zonder uitdaging word ik snel verveeld, en dan zoek ik zelf maar iets om te doen — niet altijd iets waar mijn baasje blij van wordt (sorry, bankkussen).
❤️ Wat wij nodig hebben
Een Appenzeller heeft mensen nodig die:
graag bewegen en buiten zijn,
duidelijk zijn maar met zachte hand,
tijd en aandacht geven,
en vooral: veel liefde hebben voor een slimme, gevoelige hond.
Krijgen we dat? Dan geven we alles terug — trouw, levenslust, humor en een flinke portie energie.